Lina & Martin

Waar zijn we, en hoe zijn jullie hier terechtgekomen?

Lina is opgegroeid in Örgryte. Toen we kinderen kregen, zijn we teruggegaan uit Stockholm. We kochten een huis, maar het voelde nooit helemaal goed voor ons. Op een dag fietste Martin op weg naar zijn werk langs dit huis en zag dat het te koop stond. We gingen kijken en daarna was het gekocht. De plafondhoogte, het licht, het houtwerk…het lijkt op geen enkel ander huis dat we hebben gezien.

Op welke manier weerspiegelt jullie huis jullie en jullie persoonlijkheid?

Het is duidelijk een huis waar vorm boven functie gaat, of in elk geval boven ruimte-efficiëntie. Het is een tikje ijdel, en we zijn ons daar volledig van bewust. En dat is helemaal prima. Niet alles hoefde geoptimaliseerd te zijn. Na in verschillende appartementen in Stockholm elke vierkante meter te hebben benut, is het ontzettend fijn om een huis te hebben waar de sociale ruimtes, zoals de eetkamer, de woonkamer en de bibliotheek, echt de ruimte krijgen. We vinden het fijn om familie en vrienden over de vloer te hebben en hebben altijd feesten gegeven (Martin had ooit 35 mensen op een feest in zijn studentenflatje van 22 m²). Nu hebben we eindelijk ruimte.

Wat vinden jullie het allermooiste aan jullie huis?

De trap. Dubbele plafondhoogte en licht uit drie windrichtingen en over twee verdiepingen. De gewelven in de hal. Ze scheppen een bijna sacrale sfeer.

De op maat gemaakte inbouw. Op sommige plekken doet die denken aan een boot, of bijna aan een cruiseferry uit een vervlogen tijd.

Welke kleuren hebben jullie gekozen, en wat maakte dat jullie juist voor die kleuren vielen?

De visie was vanaf het begin duidelijk. We wilden een warme, lichte, neutrale basis die in verschillende windrichtingen en bij verschillende lichtomstandigheden zou werken. Daarom kozen we voor K02 — Linen. Dat komt doordat de kamers in elkaar overlopen, en ook tussen de verdiepingen. We vinden het fijn om het houtwerk in een andere kleur dan wit te schilderen, en K67 — Rioja past heel mooi bij de vloeren, de Ölandse kalksteen in de hal, de vensterbanken en de open haard, en bij de teakhouten details. De kleur loopt ook door in alle kamers – zelfs waar we een andere wandkleur hebben gekozen – en wordt zo een soort rode draad (woordspeling bedoeld) door het hele huis. Bovendien heeft de buitenkant een vergelijkbare kleurstelling, dus er was eigenlijk al een thema om op voort te bouwen.

In de kinderkamers wilden we een speelsere sfeer, en daar kozen we K150 — Buttercup voor de wanden en K139 — Tundra. Tundra op het plafond (onze zoon wilde heel graag ergens in de kamer iets blauws). Ook hier is Rioja meegekomen op het houtwerk.

Is er iets in jullie huis waar jullie extra trots op zijn?

We wonen er nog maar kort, dus we hebben die details zelf nog niet kunnen creëren, maar de originele keuken uit de late jaren veertig is onbeschrijflijk mooi en degelijk gemaakt. Het soort keuken dat je tegenwoordig bijna niet meer kunt vinden, met slimme functies en oplossingen die ver afstaan van de modulaire keukens van nu. Het wordt een heel leuke uitdaging om de keuken met zorg te updaten, zodat hij aan de huidige standaard voldoet.